Financieel plan

De financiële situatie van de VvE kent twee planningen: één voor de korte termijn (tot één jaar) en één voor de lange termijn (bijvoorbeeld over tien jaar). In het financieel plan worden de inkomsten en uitgaven over de jaren heen op elkaar afgestemd.

Korte termijnplan

Voor de korte termijnplanning brengt u de inkomsten en de uitgaven voor het komende boekjaar in kaart: de begroting. De ontvangsten uit de VvE-bijdrage zijn de voornaamste bron van inkomsten. Maar ook kunnen er rente-inkomsten zijn en kan er sprake zijn van subsidies en donaties.

Een gedeelte van de inkomsten wordt in hetzelfde boekjaar nog uitgegeven aan doorlopende zaken zoals de premie voor de (opstal)verzekeringen, de kosten voor het bestuur, de administratie, schoonmaakwerkzaamheden en kleine reparaties aan het gebouw.

De uitgaven voor groot onderhoud kunnen van jaar tot jaar sterk verschillen. De inkomsten die niet in hetzelfde boekjaar worden uitgegeven (omdat er bijvoorbeeld weinig groot onderhoud plaatsvindt), kunnen worden 'geparkeerd' als reserve op de balans. Dit noemt men ook wel een 'passieve' vorm van reserveren.

Lange termijnplan

Bij de planning over een lange periode is vooral de ontwikkeling van de onderhoudsreserve van belang. Deze reserve is een balanspost. Op de balans vormt de reserve een passivum. De reserve groeit maandelijks met het deel van de VvE-bijdrage dat bestemd is voor het reservefonds. Dit noemt men een ‘actieve’ vorm van reserveren. De reserve neemt af met de werkelijke uitgaven voor groot onderhoud.

U kunt met behulp van een spreadsheetprogramma, de onderhoudsreserve voor de komende tien jaar of langer in beeld krijgen. Ontstaat er in enig jaar een tekort, bijvoorbeeld in het achtste jaar, dan zou de VvE-bijdrage in principe nu al omhoog moeten. Gebeurt dat niet, dan wordt het onderhoud in dat jaar waarschijnlijk uitgesteld of krijgen alle eigenaren een tijdelijke verhoging van de VvE-bijdrage aan hun broek. Want de VvE kan vaak geen geld lenen.

Het financieel plan voor de lange termijn is idealiter gebaseerd op een onderhoudsinspectie en een meerjarenonderhoudsplan. Ieder bouwonderdeel heeft namelijk een bepaalde (technische) levensduur. Binnen een marge is best aan te geven wanneer een bouwdeel moet worden vervangen en tegen welke kosten (indicatie). Deze indicatie vormt het uitgangspunt voor het plan. In het kader ziet u een voorbeeld van een langetermijnplanning.