Woningmarkt staat op springen

Geplaatst op 02 feb 2011 , bijgewerkt 02 feb 2011, 09:30

Gisteren had de Telegraaf als kop dat Schiphol op springen staat. Oude explosieven uit de Tweede Wereldoorlog die in dijken en dergelijke begraven li...

Gisteren had de Telegraaf als kop dat Schiphol op springen staat. Oude explosieven uit de Tweede Wereldoorlog die in dijken en dergelijke begraven liggen, kunnen een ramp veroorzaken en de luchthaven doen onderlopen. Nu was ik toevallig in de gelegenheid om de discussie hierover op de radio te volgen en zoals zo vaak bleek het allemaal wel mee te vallen. De gemeente Haarlemmermeer wist er lang van dat er rond Schiphol nog allerlei oorlogstuig in de grond zit (wie had dat niet kunnen bedenken) en heeft als beleid dat er geen schep de grond in gaat voordat er een bodemonderzoek heeft plaatsgevonden. Lijkt mij heel verstandig beleid van de gemeente.

Inundatie

U voelt natuurlijk al waar dit verhaal naartoe gaat. Want druk als ik altijd ben met mijn werk, maakte ik onwillekeurig een associatie met de woningmarkt. Ik zag het al helemaal voor me: de kop ‘Woningmarkt staat op springen’, waarbij dan de Telegraaf had ontdekt dat er allerlei onrechtmatigheden onder het oppervlak van de woningmarkt voortleefden die op elk moment de markt volledig onderuit konden halen. Veel te hoge leningen die in het verleden zijn verstrekt, banken die de risico’s volkomen verkeerd hebben ingeschat, huizenprijzen die veel te hoog zijn gewaardeerd, enz. enz. En net zoals bij het verhaal van Schiphol, waarbij een aantal omwonenden visioenen zal hebben gehad van een ‘inundatie’ van de luchthaven die hen zou bevrijden van de voortdurende geluidsoverlast, zijn er bij het verhaal over de woningmarkt veel mensen die verheugd reageren bij het idee dat de huizenprijzen gaan kelderen en zij eindelijk de kans krijgen om tegen een fatsoenlijke prijs een huis te kopen.

Ontevredenen

Bij de omwonenden van Schiphol en bij de ‘ontevredenen’ over de woningmarkt zit - de naam zegt het al - veel onvrede. Verschil is dat de eerste groep relatief beperkt is en de tweede groep steeds breder groeit in de samenleving. De woningmarkt biedt immers steeds minder mensen de kans om een ‘passende’ woning te vinden. De moderne media maken het gemakkelijk om die onvrede te meten. Ik hoor en lees het steeds vaker, waarbij de ontevredenen soms tot in grote lengte gaan om door hen gesignaleerde misstanden op de woningmarkt aan te tonen en aan de kaak te stellen. Verontrustend is daarbij de gedachte van ‘laat de zaak maar eens goed in elkaar donderen, dan zal je zien dat het daarna veel beter gaat’. Dit soort revolutionaire gedachten geven meer blijk van de mate van onvrede die er onder de mensen leeft, dan dat ze nog gebaseerd zijn op gezond verstand. Desalniettemin moeten dit soort signalen niet genegeerd worden.

Revolutie

Het kwam bij me op om hier een parallel te trekken met de situatie in Egypte waar mensen te lang in onvrede hebben moeten leven. Maar decennia van onderdrukking en uitbuiting is wat anders dan niet het huis kunnen kopen dat je graag wilt hebben. Dus dat doe ik maar niet. Wel is het een les om misstanden en onvrede niet te laten voortduren. Als je ziet dat de koopkansen steeds minder worden, de wachtlijsten steeds langer en de dynamiek op de woningmarkt steeds geringer, dan kun je als politiek niet tot in de eeuwigheid lapmiddelen blijven inzetten. Om mensen in de komende jaren een beter perspectief te bieden, moet er nu voortvarend gewerkt worden aan een geleidelijke overgang naar een beter functionerende woningmarkt. Dat is verstandiger dan een situatie te laten ontstaan waarin de roep en de kans op een ‘omwenteling’ steeds groter worden.

Sta ook sterker met bijna 750.000 leden