Aan tafel!

Geplaatst op 04 feb 2014 , bijgewerkt 04 feb 2014, 08:47

De bijeenkomst zou om 14.30 uur precies beginnen en al twintig minuten eerder rij ik de parkeerplaats op. Ruim op tijd, denk ik nog. Nee dus. De raa...

De bijeenkomst zou om 14.30 uur precies beginnen en al twintig minuten eerder rij ik de parkeerplaats op. Ruim op tijd, denk ik nog. Nee dus. De raadzaal van Loppersum zit al stampvol. Er zijn nog slechts staanplaatsen. Maar voor wie net als ik drie uur in de auto heeft gezeten, is dat wel zo plezierig.

Het is dezelfde raadzaal als die waar minister Kamp twee weken eerder zijn steunpakket voor het Groningse aardbevingsgebied presenteerde. De gedupeerden zelf waren toen buiten de deur gehouden, maar hun gejoel was duidelijk te horen geweest. Nu zijn ze allemaal binnen. En is het veel rustiger in de raadszaal! ‘Protest kun je ook maar beter binnen halen dan buiten laten,’ mompelt de bezoeker naast mij.

Waar minister Kamp een plan op hoofdlijnen presenteerde, is deze middag de vraag hoe daar een vervolg op wordt gegeven. Hoe wordt het geld besteed? Hoe worden de plannen uitgewerkt? Hoe wordt de schade getaxeerd en vergoed? Hoe worden de schrijnende gevallen gecompenseerd? En vooral: hoe krijgen samenwerking en overleg gestalte?

Het antwoord van ‘verkenners’ Jacques Wallage en Pieter van Geel luidt: in de vorm van een dialoogtafel met alle direct betrokkenen. Vijftien in getal. Van de Groninger bodembeweging en de Vereniging Groninger dorpen tot de NAM en het ministerie van Economische Zaken. Vereniging Eigen Huis levert graag op ad hoc basis haar inbreng aan de tafelaars.

Herstel van vertrouwen, dat staat voorop, houdt Wallage de aanwezigen voor. Hij zegt er bij dat wat in decennia verloren is gegaan, niet in een paar maanden hersteld kan worden. Dat gaat nog jaren duren.

Zelf moet ik op dat moment terugdenken aan een heel andere overlegtafel. Namelijk die van WONEN 4.0: het akkoord dat huurders, verhuurders, makelaars en huizenbezitters sloten om de woningmarkt gezond te maken.

Ook tussen deze partijen was aanvankelijk het nodige onderlinge wantrouwen. Daarom organiseerden we sessies om in elkaars huid te kruipen. Hoe zou ik er in jouw geval tegenaan kijken? We maakten er geen debatwedstrijden van. Integendeel, we zaten niet tegenover maar naast elkaar. Bij elk issue namen we gezamenlijk alle argumenten pro en contra door. Zo wisten we de gemeenschappelijke denkkracht maximaal uit te buiten en creëerden we een vertrouwensbasis.

Ik wens de Groninger dialoogtafel hetzelfde toe. Uiteraard houdt Vereniging Eigen Huis in het belang van haar leden de vinger aan de pols.

Volg ons ook op Twitter: @eigenhuis en @rob_mulder

Sta ook sterker met bijna 750.000 leden