Artikel
energie

Daphne verduurzaamt

De energiecoach

Vereniging Eigen Huis
Foto: Ron de Gruyl
Daphne van Paassen neemt lezers in haar maandelijkse column mee op de weg die zij aflegt bij het verduurzamen van haar tussenwoning uit 1890. Daphne’s aanpak is haar eigen. Ze is geen deskundige en geeft geen advies. Elk huis en iedere huiseigenaar zijn tenslotte anders.
Auteur: Daphne van Paassen | Publicatiedatum: April 2020

Niet dat ik hem nog nodig dacht te hebben, maar toch, het leek me nuttig om ‘m voor deze column eens te testen: de energiecoach (ondanks mijn nee-nee-sticker had ik er een foldertje over in de bus - met brievenbusborstel natuurlijk - gekregen). Energiecoaches heb je inmiddels door heel Nederland. De vrijwilligers geven gratis advies over hoe je energie kunt besparen; vooral door kleine maatregelen te nemen en je gedrag aan te passen. En om het aanlokkelijk te maken om een avond met zo iemand om de keukentafel te gaan zitten, hebben ze een tas met bespaarcadeaus bij zich waar je voor € 20,- uit mag kiezen – van waterbesparende douchekoppen en douchetimers tot ledlampen en brievenbusborstels.

Mijn energiecoach bleek mijn overbuurman. Die met de twee auto’s. Moest híj míj gaan vertellen hoe ik kon bijdragen aan een beter klimaat?

We begonnen een programmaatje op zijn iPad in te vullen: waren de radiatoren het afgelopen half jaar ontlucht (scheelde zo 25 euro per jaar)? Check. Had ik radiatorfolie? Check. Een stand-by-killer? Check. Tochtstrippen? Check. Of? Buurman opende de balkondeuren. ‘Daar was ik al bang voor – overgeschilderd. Die moet je vervangen want eenmaal overgeschilderd, drogen ze uit en gaan barsten’, en hij raspte met zijn duimnagel over de gecraqueleerde strips.

Ergens anders zag hij een kier tussen kozijn en muur – die moest ik echt dichtkitten. En straks moest ik uit zijn bespaarcadeaus maar een dorpelborstel voor bij de voordeur kiezen. ‘Heb je die gordijnen ’s avonds dicht?’ Zeker! Ik had zelfs de nieuwe gordijnen laten voeren met een verduisterende stof – die ook extra isoleert. ‘Achter heb je niets’, zei de buurman, niet onder de indruk. ‘Of doen jullie de serredeuren dicht – dan reken ik dat ook goed.’

Of alle lampen waren vervangen voor led? Bijna. We telden. In de keuken spoorde hij vier gewone spotjes op. De lampen in het badkamertje? Ook niet vervangen. Het leeslampje in de hoek? Hmm…

Op naar het waterverbruik. Hoe vaak we douchten, wilde de buurman weten – het werd een tikje ongemakkelijk nu. Hij ging de leden van ons gezin een voor een af en wilde weten hoelang ze er dan onder stonden. Had ik een besparende douchekop? Ik dacht van wel - we checkten het door te kijken hoe snel de maatbeker vol was.

Hoe ventileerden we? Wist ik wel hoe belangrijk dat was? Ik wees naar het kleine raampje in de serre dat nu op een kier stond. Maar het liefst hield ik alles potdicht, gaf ik toe. Ongezond, vond buurman. Hij tipte me om ’s ochtends vroeg voor de verwarming aanging een half uur te luchten – dan koelde het wel even extra af, ‘maar droge lucht warmt ook sneller op’. Ik knikte gedwee.

Mijn buurman drukte me met de neus op de feiten: als je de lampen die het vaakst brandden had vervangen, had je nog niet overál ledverlichting. Met één stand-by-killer was je er niet. En hier en daar een tochtstrip is geen kierdicht huis.

We zijn geneigd om onze daden te overdrijven als het om verduurzamen gaat, moest ik bekennen. Alleen daarom al is een bezoek van de energiecoach een goed idee, bedacht ik. Ik schaamde me voor mijn scepsis. Een reality-check én lesje vooroordelen in één. 

Opmerkingen en suggesties: daphne@eigenhuis.nl

Reageren?

Mail naar daphne@eigenhuis.nl. Wij kunnen jouw reactie (ingekort) plaatsen.

Dit is een bewerkte versie van 'Daphne verduurzaamt' uit Eigen Huis Magazine, editie april 2020.