Artikel
energie

Daphne verduurzaamt

Woede en spijt

Vereniging Eigen Huis
Foto: Ron de Gruyl
Daphne van Paassen neemt lezers in een maandelijkse column mee op de weg die zij aflegt bij het verduurzamen van haar tussenwoning uit 1890. Deze weg is haar eigen. Al was het maar omdat elk huis en elke huiseigenaar anders is.
Auteur: Daphne van Paassen | Publicatiedatum: 28 januari 2020

Voor het eerst in het hele verduurzamingsproces, waarin toch best al vaak iets mis ging, ben ik woedend. Want nog nooit was het zo koud in de slaapkamer (waar mijn dochter overdag en ’s avonds moet leren) als nu, met de nieuw geïnstalleerde, o zo duurzame lage temperatuur verwarming. En dan vriest het nog niet eens.

Mensen maken fouten. Natuurlijk. Dat je als installateur een verkeerd model radiator meeneemt, alla (ook al moet ik voor die extra installatie weer een vrije dag opnemen). Dat je de helft van de radiatoren verkeerd monteert – de aanvoer- en retourleiding omdraait – ik kan ermee leven als je het herstelt (en ja, dat mag je ook doen met één snelle ingreep bij de leidingen van de cv-ketel). Dat je mij voor de herstelkosten probeert op te laten draaien ‘omdat er een probleem was bij de leidingen van de cv’, maar daar na een boze mail van mij op terugkomt: ik praat er niet meer over.

Maar dat je werkelijk denkt dat als je voor ruim 2.100 euro een lage temperatuur verwarming aansluit op de tussen- en bovenverdieping waarmee één studeerkamer niet warm te krijgen is, en je komt dan met de oplossing ‘gooi de aanvoertemperatuur omhoog’, dan heb je iets he-le-maal niet begrepen.

Lage temperatuur verwarming staat immers voor een verwarming die met een lage aanvoertemperatuur een ruimte warm krijgt. Zodat er straks eventueel met een warmtepomp in plaats van een cv op gas verwarmd kan worden. Doorgaans houdt dat in dat de radiatoren een groter formaat moeten hebben. Dus als de klant – te weten: ik - constateert dat die radiator op de slaapkamer te klein is (mede omdat aanvankelijk een grotere was berekend), kun je dat niet weerleggen met:

‘Als de radiator gloeiend heet is en de kamer komt dán niet op temperatuur, dan is er te kort capaciteit aanwezig. Ik ga ervan uit dat dit niet het geval is.’ Een lage temperatuur radiator wordt namelijk niet gloeiendheet. 

Het ergste is dat we de oude convectoren uit de jaren 70 niet vervangen hebben omdat ze kapot waren – we konden de verschillende convectoren alleen niet meer uitzetten vanwege verkalkte knoppen. Dat vonden we niet meer kunnen in deze tijd. Volgens de installateur was de boel echter zo verouderd dat hij niet simpel de knoppen konden vervangen: we konden beter kiezen voor helemaal vernieuwen. En omdat ik vind dat als je iets vernieuwt je voor een toekomstbestendige optie moet kiezen, hadden we meteen maar voor (duurdere) lage temperatuur verwarming gekozen. Maar inmiddels heb ik spijt als haren op mijn hoofd van deze ingreep.

Het wordt hoog tijd dat dit soort bouw- en installatiebedrijven niet alleen maar verdienen aan de verduurzaming van de miljoen huizen die de komende tien jaar op de planning staat, maar dat ze ook hun verantwoordelijkheid nemen: als de door hen geadviseerde oplossing niet of onvoldoende werkt, moeten ze het oplossen. Als dit soort verhalen gaan rondzingen, zouden bewoners er weleens het bijltje bij kunnen neergooien.

Nu al is slechts 40 procent van de huiseigenaren te porren om iets aan zijn huis te doen, bleek eind vorig jaar uit onderzoek van het Nibud. De overheid is daar ook niet bij gebaat. Die heeft ons immers hard nodig om de klimaatdoelstellingen van Parijs te halen.
Opmerkingen en suggesties: daphne@eigenhuis.nl

Reageren?

Mail naar daphne@eigenhuis.nl. Wij kunnen jouw reactie (ingekort) plaatsen.

Dit is een bewerkte versie van 'Daphne verduurzaamt' uit Eigen Huis Magazine, editie februari 2020.