De laatste berichten uit Groningen:

Bevoeld en beklopt als een koe op de veemarkt

Geplaatst op 24 jul 2018 , bijgewerkt 24 jul 2018, 00:00

Twee makelaars komen langs om mijn huis te taxeren. Dit doen zij in opdracht van de bouwbegeleider van de Nationaal Coördinator Groningen (NCG) ter invulling van het versterkingstraject. Het taxatiebedrag wordt de basis voor het versterkingsbudget.

Het voelt onwezenlijk om het huis dat ik niet wil verkopen of zien veranderen, wordt opgemeten, bevoeld en beklopt als een koe op de veemarkt. Bij het vooraf ‘fatsoeneren’ van mijn huis ontdek ik achter een rij ordners scheuren over een lengte van 4 meter.

De volgende dag meld ik me officieel bij de Arbiter Bodembeweging in verband met de schademelding die ik in 2016 heb ingediend bij  Centrum Veilig Wonen (CVW), maar waar nog steeds geen overeenstemming over is bereikt.

De inspecteur van CVW had pas dit jaar - twee jaar later na de melding - een rapport  opgesteld dat ook nog vol fouten en omissie’s zit. Het aangeboden schadebedrag is daardoor een fractie van de daadwerkelijke schade. Met mijn opmerkingen op het rapport, is niks gedaan. Van de NAM ontving ik een eindbod dat gelijk was aan het onjuist bedrag uit het CVW-rapport. In juli heeft de burgemeester van Delfzijl geprobeerd om te bemiddelen tussen het CVW en mij, maar het CVW negeert zijn herhaalde verzoeken om te reageren. Aangezien ook dit niet heeft gewerkt, ligt mijn zaak nu bij de arbiter.

Een half uur nadat ik mijn dossiernummer ontvang, reageert de NAM: ze willen de uitspraak van de arbiter afwachten. Ook weigeren ze de ware kosten van mijn contra-expert te vergoeden en laten ze dat van de Arbiter afhangen. Ik heb het bedrag ondertussen natuurlijk al wel aan mijn contra-expert vergoed.

Inmiddels weet de arbiter niet wanneer mijn schademelding behandeld gaat worden. Hij verwacht dat het nog een behoorlijk aantal maanden zal duren.


Terug naar het profiel Terug naar het overzicht

Impressie situatie Groningen

Het was de cadeaubon van moeder natuur aan Nederland: de gasbel in Groningen. Miljarden om vrij te besteden aan wat de Nederlander maar wilde. Wegen en bruggen, ziekenhuizen en scholen. Ja, met de opbrengst bouwde Nederland een verzorgingsstaat op die hoorde tot de besten ter wereld.

Vandaag is het saldo op de cadeaubon geslonken en staat Groningen zelf er aangeslagen bij. Huizen staan scheef of voorovergebogen, steunend op krukken. Aan tal van huizen hangt het label ‘acuut onveilig’, maar worden toch nog bewoond. Iedereen in Nederland vindt dat de bewoners geholpen moeten worden. De regering zegt zelfs dat geld geen rol mag spelen. Allicht. Hier wordt alles netjes geregeld!

Maar intussen belanden de bewoners in ingewikkelde procedures waar maar geen eind aan komt. Tussen stapels van vuistdikke ordners corresponderen zij met instanties tot zij er een lamme hand van krijgen. Soms duiken zij op in talkshows, rijden in bussen naar Den Haag en nemen plaats op de publieke tribune van de Tweede Kamer.

Terwijl de opbrengsten van de gaswinning afnemen en de kosten van de versterkingsoperatie stijgen, dreigen scheuren te ontstaan in de solidariteit met Groningers. Er wordt ook wel beweerd dat men onderhand een beetje ‘Groningen moe’ wordt. Maar als dat zo is, hoe moe zullen de Groningers dan wel niet zijn? Voor het laatste debat voor het zomerreces trokken zij niet meer naar de residentie. Zij verschansten zich in de Euroborg, het stadion van FC Groningen, en keken samen naar het debat.

Een aantal bewoners hebben we gevraagd om vanaf dat moment regelmatig verslag uit te brengen van wat zij meemaken. Zij zijn daartoe bereid. Wilt u ook meelezen? Meeleven?