De laatste berichten uit Groningen:

Zelfs de Arbiter moet zich verweren tegen de NAM

Geplaatst op 11 okt 2018 , bijgewerkt 11 okt 2018, 00:00

Omdat de pogingen van Nicole en Henk om er samen met de NAM uit te komen, niets opleverden, hebben ze hun schadedossier voorgelegd aan de Arbiter. Ze zijn één van de 6.000 oude schadegevallen waar de NAM een ruimhartig voorstel moest doen in opdracht van Wiebes. Het ‘coulancebod’ was allesbehalve ruimhartig of coulant: negenduizend euro.

Op de dag dat ze op vakantie gingen ontvingen ze een tussenvonnis van de arbiter van 6 pagina’s waarin alle schade boven de grond als aardbevingsschade wordt erkend. De schade van de verzakking en scheeftstand wordt 50/50 verdeeld. Een derde deskundige moet nu weer aan het rekenen in opdracht van de Arbiter.

Hoe de NAM ruzie zoekt met de Arbiter
Als Nicole en Henk terugkomen van vakantie, vinden ze een brief van de NAM op de deurmat. De NAM vertelt 4 pagina’s lang en met veel juridische termen dat de Arbiter zijn werk niet naar behoren heeft gedaan. De NAM vindt tot slot dat het tussenvonnis niet redelijk en dat ze in de gelegenheid moet worden gesteld tot meer onderzoek. Nicole: ‘Knettergek word je er van! We waren net een beetje tot rust gekomen en bam daar sta je dan weer terwijl de stress door je lijf giert. Minister Wiebes heeft met de NAM afgesproken dat ze zich zullen conformeren aan de uitspraak van de Arbiter. Nou niet dus. Toen de deskundige in september kwam voor de inspectie was ook de NAM aanwezig. Op onze vraag of zij zich nu gaan conformeren aan de uitkomsten van de deskundige en dus ook aan het eindvonnis van de Arbiter was het antwoord dat we eerst maar moesten afwachten wat eruit kwam en dat we dan wel verder zien.’

Gelukkig heeft een paar dagen later de Arbiter laten weten dat de NAM geen grieven kan aanvoeren tegen een gedane uitspraak en dat ze ruimschoots de gelegenheid hadden gehad om nader onderzoek te doen.

Alles dat ons is afgenomen
Nicole: ‘Sinds het tussenvonnis van de Arbiter merk ik dat ik diep van binnen ziedend boos ben. Tot dan kon ik ook wel boos worden maar was ik ook vooral bang dat het niet goed zou doen en heb ik veel verdriet over de gang van zaken en het verlies van ons eens zo prachtig huis . Nu we grotendeels gelijk hebben gekregen merk ik dat ik zo woedend ben om alles wat ons is afgenomen. Alle tijd (we hebben er samen al bijna 1.000(!) uur in zitten) die is gestolen en nooit meer terugkomt. Het feit dat je geen kant uit kan en gevangen zit in deze onmenselijke en diep vernederende situatie. Al het plezier om samen aan ons huis te werken wordt ons al 4,5 jaar ontnomen.  En ondertussen zie je dat de overheid die jou hoort te beschermen je keihard in de steek laat en met propaganda de rest van Nederland in slaap sust. Als de NAM indertijd zijn plicht had gedaan dan waren we 2 jaar geleden al klaar geweest en hadden we verder kunnen gaan met ons leven. Nu weten we niet eens zeker of er over 2 jaar een einde aan is gekomen aan dit alles. De manier waarop de NAM zich tegen ons heeft opgesteld, namelijk het eindeloos wantrouwen, vertragen en betwisten en wantrouwen, maakt dat we geen enkel vertrouwen hebben in het proces.’

Terug naar het profiel Terug naar het overzicht

Impressie situatie Groningen

Het was de cadeaubon van moeder natuur aan Nederland: de gasbel in Groningen. Miljarden om vrij te besteden aan wat de Nederlander maar wilde. Wegen en bruggen, ziekenhuizen en scholen. Ja, met de opbrengst bouwde Nederland een verzorgingsstaat op die hoorde tot de besten ter wereld.

Vandaag is het saldo op de cadeaubon geslonken en staat Groningen zelf er aangeslagen bij. Huizen staan scheef of voorovergebogen, steunend op krukken. Aan tal van huizen hangt het label ‘acuut onveilig’, maar worden toch nog bewoond. Iedereen in Nederland vindt dat de bewoners geholpen moeten worden. De regering zegt zelfs dat geld geen rol mag spelen. Allicht. Hier wordt alles netjes geregeld!

Maar intussen belanden de bewoners in ingewikkelde procedures waar maar geen eind aan komt. Tussen stapels van vuistdikke ordners corresponderen zij met instanties tot zij er een lamme hand van krijgen. Soms duiken zij op in talkshows, rijden in bussen naar Den Haag en nemen plaats op de publieke tribune van de Tweede Kamer.

Terwijl de opbrengsten van de gaswinning afnemen en de kosten van de versterkingsoperatie stijgen, dreigen scheuren te ontstaan in de solidariteit met Groningers. Er wordt ook wel beweerd dat men onderhand een beetje ‘Groningen moe’ wordt. Maar als dat zo is, hoe moe zullen de Groningers dan wel niet zijn? Voor het laatste debat voor het zomerreces trokken zij niet meer naar de residentie. Zij verschansten zich in de Euroborg, het stadion van FC Groningen, en keken samen naar het debat.

Een aantal bewoners hebben we gevraagd om vanaf dat moment regelmatig verslag uit te brengen van wat zij meemaken. Zij zijn daartoe bereid. Wilt u ook meelezen? Meeleven?

logoWebsitevhjaar

Wij zijn genomineerd voor website van het jaar 2018. Stem ook!

Stem nu!
Sta ook sterker met ruim 760.000 leden.