Lyndsey en Leon hebben vier maanden gewacht op een versterkingsadvies dat ergens in een la lag, maar niet werd afgegeven. Hieruit blijkt: kelder dicht, minder vloeroppervlakte en kriskras stalen balken. Dan kiezen Lyndsey en Leon liever voor sloop en nieuwbouw. Maar dat houdt de gemeente tegen: het huis is net aangewezen als ‘karakteristiek object’. Lyndsey en Leon vrezen achter te blijven met een onleefbaar en onverkoopbaar huis.

Lyndsey Buitenkamp-Rode

Woonplaats: Overschild
Woont er sinds: 2016
Partner: Leon Buitenkamp-Rode
Beroep: Lyndsey is Advisor B2B Community Sales Support en Leon is allround magazijn medewerker

‘Sloop dan nu maar ons huis. Maar dan ook nu!’

Als Lyndsey en haar man Leon in 2016 de sleutel van hun droomhuis krijgen, kunnen hun geluk niet op. Niet veel later horen zij dat hun huis versterkt moet worden. Geen probleem toch? Als het huis er nog veiliger van wordt? Experts van verschillende instanties lopen de deur plat, maar de uitslag laat op zich wachten. Lynsdey en Leon stellen hun plannen uit. Hun gezin, hun huwelijksdag, alles staat ‘on hold’.

Alles valt stil, lijkt het wel. In augustus 2017 zou een keukengesprek worden gevoerd, maar dat wordt uitgesteld. In dezelfde maand ploft er wel een brief van de gemeente op de mat. Het huis is aangewezen als ‘karakteristiek object’. Sloop en nieuwbouw? Nee, de gemeente wil het huis zoveel mogelijk behouden. Na een gesprek zegt de gemeente gelukkig toe dat als het huis onleefbaar wordt, zij wel een sloopvergunning krijgen. 

In april 2018 leest Lyndsey op internet dat er toch een manier is om haar versterkingsadvies te machtigen, en die is verrassend eenvoudig. Al ligt er nog geen eindrapport, het is voldoende om een aangetekende brief naar de NCG te sturen met een verzoek tot inzage in het dossier. Lyndsey krijgt het advies per ommegaande toegestuurd. Het versterkingsadvies blijkt al vanaf december 2017 in de la te liggen.

Lyndsey leest het rapport en krijgt een blos op haar wangen. Bij een verbouwing blijven alleen de buitenmuren staan. Binnen moet alles opnieuw opgebouwd worden, waarbij dan ook nog eens kris kras door het huis stalen balken komen te hangen. Ofwel: onleefbaar en onverkoopbaar. Dan maar een complete sloop gevolgd door nieuwbouw, denkt Lyndsey. Zij verwacht ook dat zij dat advies krijgt in het gesprek dat nog moet volgen maar dat steeds wordt uitgesteld. 

In de zomer van 2018 worden Lyndsey en haar man opgeschrikt door aardbevingen, die nieuwe schade veroorzaken; scheuren in de muur, lekken in de raamkozijnen en stukken voeg en een steen die beneden zijn gekomen. De schade komt bovenop de schade die zij al gemeld hebben bij de Tijdelijke Mijnbouw Commissie. Maar wanneer komt er nu eens iemand langs om het te bespreken? In september, zoals was beloofd? Nee, dat gaat helaas niet lukken. 

Na haar vraag of immateriële schade ook gemeld kan worden, wordt zij doorverwezen naar de NAM kunnen melden. Die reageert dit keer heel snel.  ‘Begin maar een rechtszaak tegen ons.’ Intussen wachten Lyndsey en Leon nog op het zogeheten keukentafelgesprek over het versterkingsadvies. Eind december is het dan zover: er is een afspraak voor het keukentafel gesprek over het versterkingsadvies en dat wordt in januari 2019 ook gevoerd. Uitkomst: sloop en nieuwbouw. De vlag kan uit. 

Binnen februari gaat de zogeheten intentieverklaring naar de gemeente. Die moet nog wel formeel met de sloop instemmen, maar dat is slechts een formaliteit. Ook moet het taxatierapport worden opgemaakt over de ‘nieuwbouwaarde’. Ofwel: hoeveel mag de nieuw te bouwen woning gaan kosten.