Na jaren van gesteggel ligt er dan eindelijk een akkoord dat door de NCG, de NAM en Hanneke zelf ondertekend wordt. Alle drie zijn het eens dat heipalen van 19m diep de fundering moeten versterken, de kelder dichtgegooid en de muren verstevigd. Behalve de aannemer die betaald wordt om het hele plan uit te voeren. Volgens hem is versterken van de fundering voldoende. Als de NCG een nieuwe aannemer stuurt, wil die alleen het bovengrondse aanpakken. Zou het hele proces opnieuw beginnen?

Hanneke Hoeksema

Woonplaats: Bedum 
Woont er sinds: 1985 
Partner: Janny Hoeksema-Schaap
Beroep: Janny is gezinsbegeleider en Hanneke is vrijwilliger bij de voedselbank

Juni 2019

‘Waarom worden wij niet verlost van de NAM?’ 

Het is half juni 2019 en het huis van Nicole dreigt zowat om te vallen. Nu moeten zelfs de stutten aan de achterkant van de woning worden gestut. Herstel van de schade lijkt verder weg dan ooit. Nicole: ‘De Arbiter heeft het advies gevolgd van een derde deskundige uit het westen van het land. Deze expert kwam met een voorstel voor zowel herstel als versterking van ons huis. Ik wreef mijn ogen uit toen ik het zag. Het plan deugt van geen kant. Heb het ook nog aan andere deskundigen voorgelegd. Die vragen zich af waar die man in hemelsnaam mee bezig was.’

De Arbiter vond het bovendien lastig om onderscheid te maken tussen aardbevingsschade en schade door verzakking. Daarom heeft hij het bedrag maar gehalveerd. Voor herstel van de schade zou Nicole nu ongeveer een derde of een kwart krijgen van wat het zou kosten. Zij zou in theorie nog een rechtszaak kunnen aanspannen, maar dat kost geld en heel veel energie en beiden heeft ze niet meer, daarbij je bent zo jaren verder. Haar strohalm is daarom het versterkingstraject. ‘Als dat er niet zou zijn, had je me kunnen opvegen. Nu heb ik de hoop dat de eindconclusie zal zijn dat het huis gewoon gesloopt moet worden.’ Helaas is de conclusie dat het ondertussen huis niet meer te redden is en dat het gesloopt gaat worden. Maar dan moet de NAM wel akkoord geven op de begroting voor een nieuw huis en ook dat is een lang en onzeker traject.

Nicole maakt deel uit van de zogeheten oude gevallen, dus die van vóór 31 maart 2017. In totaal gaat het om pakweg zesduizend schadegevallen. De bewoners die niet instemden met een coulance aanbod, zo’n 500 1.000 mensen, werden doorverwezen naar de Arbiter, alwaar zij het moesten opnemen tegen de juristen van de NAM. 

De latere schadegevallen zouden worden behandeld door de TCMG, de Technische Commissie Mijnbouwschade Groningen. Deze instantie opereert minder bureaucratisch. Is eerlijker en sneller. Nicole: ‘Met de TCMG waren we er misschien nu al uitgekomen.’ 

Dat maakt het extra zuur. Nicole heeft vanaf het beging op de bres gestaan voor een betere, snellere en eerlijker schadeafhandeling. Nu die er in sommige opzichten ook is gekomen, mag zij daar geen gebruik van maken. Nicole: ‘De Groningers die met mij het langst in de problemen zitten en het langste gestreden hebben, staan nog steeds met lege handen. Waarom mogen wij geen beroep doen op de nieuwe en soepeler regels? Waarom worden wij niet verlost van de NAM? Dat is een enorme rechtsongelijkheid.’