Dit is geen terugblik op mijn eerste date met Tijmen via een bekende dating-swipe-app, maar over liefde op het eerste gezicht op huizen die we gingen bezichtigen. Veelal bleek die liefde niet wederzijds de afgelopen tijd. Lees: we waren te laat, boden niet genoeg geld…maar geduld en moeite loont, schijnt.

'Ik werd ongeduldig en paste de filters in Funda weer aan!'

“Dit vind ik wel een heel leuk huis, jammer dat we niet in Nieuwegein willen wonen!” - dat is wat ik letterlijk naar Tijmen appte toen ik een leuk huis voorbij zag komen in Nieuwegein. Onze nieuwe strategie was immers dat we komende tijd alleen maar naar huizen in Vleuten gingen kijken. Maarja, daar was al ruim een week niets nieuws bijgekomen, dus ik werd ongeduldig en paste de filters in Funda weer aan. 

Oké het is geen kavel. Het is geen oude school of bijzonder klooster. Maar let’s be honest, dat was hem waarschijnlijk toch nooit echt geworden met ons budget. Dit was in elk geval ook niet een dertien-in-een-dozijn-rijtjeshuis. Het was geen nieuwbouw, dat wilde ik liever niet. Het heeft wel een tuin, genoeg ruimte voor alle 800 hobby’s van Tijmen, leuke plekken om verstoppertje te spelen met Lloyd. En: heel centraal in Nederland, vlakbij diverse snelwegen. Oké, rationeel gezien zou dit echt wel prima zijn, dus ik deelde het huis met Tijmen via WhatsApp. Tijmen was meteen enthousiast. Ik verbood hem ditmaal om al hele ontwerpen te gaan maken: “we mogen nog niet te enthousiast worden!” En ik zei dat als we dit zo’n leuk huis vonden, dat we dan met een nieuwe strategie moesten komen. 

Charlotte1.2
Charlotte1.3
We begonnen met stap 1: een bezichtiging inplannen. En hiep hoi, we konden nog terecht. Dat was alvast gelukt deze keer. We drongen aan dat we op de eerste bezichtigingsdag nog langs konden komen, in plaats van op dag twee. Dat kan immers al te laat zijn. We zouden de laatste kijkers van de bezichtiging zijn. 

'Codewoord 'abort mission''

Stap 2: een strategie voor als we een bod uit wilde gaan doen. Tijmen en ik spraken van tevoren af dat als we in het echt net zo enthousiast zouden zijn als nu, dat we dan even zouden overleggen en dan ter plekke (ja, u leest het goed: ter plekke!) een bod zouden uitbrengen. Oja, als het zou tegenvallen moesten we natuurlijk een codewoord hebben. Tijmen stelde de naam van een tropische vogel voor, maar ik hield het liever bij ‘abort mission!’ En dan zouden we daarna naar McDonald's gaan.

'Gewoon de vraagprijs bieden?'

Maar hoeveel konden we gaan bieden? We moesten wel alvast van tevoren bedenken wat er financieel mogelijk was en wat we het zelf waard vonden.  Rekeninghoudend met het feit dat we een paar dingen wilde gaan verbouwen. Onze conclusie was dat als we in het echt ook zo enthousiast waren, dat we de vraagprijs dan gewoon moesten gaan bieden. Wel met de voorwaarde dat we binnen 24 uur een reactie wilde op ons bod. En natuurlijk dat die andere bezichtigingsdag dan niet meer doorging.

En zo geschiedde…. De dag van de bezichtiging liepen we rond en waren we allebei direct enthousiast. Liefde op het eerste gezicht! De keuken kon wel een opknapbeurt gebruiken en de badkamer gemoderniseerd en verder boven nieuw behang en een andere vloer, maar niets shockings of iets dat enorm tegenviel. Het waren goede en realistische foto’s. Een leuke wenteltrap! Een vide! Een openhaard! Een garage / bijkeuken! Ja, ja, ja, ja! Ik zag mezelf in de winter al helemaal bij de openhaard zitten met een wijntje. Of buiten in de tuin (ook met een wijntje). 

Charlotte1.2
Charlotte1.2

'Spoedoverleg in een van de kamers'

Nu moesten we de makelaar nog even zien af te schudden zodat we nog konden smoezen over onze verdere strategie. We mochten gelukkig nog samen een rondje lopen en het huis was groot genoeg om in een van de kamers snel een spoedoverleg te houden. Met een bonzend hart van de spanning daalden we weer af naar beneden waar de makelaar op de bank aan het wachten was. Ik ging naast de openhaard op een stoel zitten en Tijmen stond in de woonkamer en zei dat we erg enthousiast waren en een bod wilde uitbrengen. Nu meteen. Haha, OMG we deden het gewoon echt! Nog geen 24 uur later kregen we een telefoontje van de makelaar dat het bod was geaccepteerd. Nee! Was dit serieus? Hadden we nu dan écht een huis gekocht? 

'Moeten we weer terug naar Funda?'

Nog genoeg kans op een teleurstellende afloop, maar toch ontpopten we alvast de champagne die al maanden in de koelkast koud stond te worden, wachtend op dit moment. We hebben een huis! Na het weekend bleek alleen dat de tweede bezichtiging toch nog was doorgegaan. En dat er zelfs een hoger bod was gekomen. De teleurstelling die we voelden bevestigden dat we het écht een leuk huis vonden. Moeten we nou weer terug naar Funda? De moed zakte nu echt in mijn schoenen. Of gaat het toch nog goedkomen? Je leest het in de volgende blog.


Over Charlotte Landman

Charlotte Landman woont met haar vriend Tijmen en baby Lloyd in een huurappartement in Amsterdam. Voor Vereniging Eigen Huis deelt ze haar persoonlijke ervaringen met haar zoektocht naar een koophuis buiten de stad.

"Vanwege de hoge huurlasten en omdat we dolgraag een tuin willen, zijn we op zoek naar een koophuis. Ergens tussen Rotterdam en Amsterdam. Dat klinkt makkelijker dan het is."

Lees alle blogs van Charlotte