Dat mijn vriend niet nog jaren voor dezelfde werkgever zou blijven werken, dat was mij wel duidelijk. Toch ging ik er stiekem vanuit dat hij nog zeker twee jaar voor dit bedrijf zou blijven werken. En met het oog op onze huizenjacht, kwam dat goed uit. Maar toen kreeg zijn loopbaan ineens een onverwachte wending: plotseling stond zijn droombaan voor de deur. En dat gebeurt natuurlijk niet elke dag. Een kans waarvan wij allebei vonden dat hij die met beide handen aan moest grijpen, maar waarvan we ook wisten dat het verstrekkende gevolgen zou hebben voor onze huizenzoektocht. 

Kat in het bakkie

Het leek zo duidelijk. We gingen in Vlaardingen wonen, mijn geboortestad. En één van de steden in de Randstad waar je als starter nog relatief eenvoudig een huis kunt kopen. Waar de huizenprijzen nog niet door het plafond schieten en je nog waar voor je geld krijgt. Voor het bedrag waar we in onze huidige woonplaats net een flatje kunnen kopen, kopen we in Vlaardingen een prachtige eengezinswoning mét tuin. 

Bovendien heeft het bedrijf waar mijn vriend werkte een kantoor in Rotterdam. Met de spiksplinternieuwe metroverbinding tussen Vlaardingen en Rotterdam zou hij dus binnen no time op zijn werk zitten. Kat in het bakkie. Alleen nog even dat huis vinden, dachten we.
Vereniging Eigen Huis - straat met huizen

Alles op zijn kop

Goed, een nieuwe baan dus. Inmiddels is hij gestart bij zijn nieuwe werkgever. En het is inderdaad een droombaan bij een uniek bedrijf, waar al zijn passies bij elkaar komen. En geloof me, ik ben ongelofelijk blij dat hij het zo naar zijn zin heeft en elke dag met een grote glimlach op zijn gezicht thuiskomt. De overstap was dus zeker een goede keus. Er is alleen één grote ‘maar’: het bedrijf zit in Amersfoort. 

‘Leuke stad toch Amersfoort?, zeggen veel mensen in mijn omgeving. Ja, dat is zeker waar. Ik kom er graag. Het is alleen geen Vlaardingen of Rotterdam. Daarbij is Amersfoort nóg verder bij mijn moeder vandaan, dan waar we nu wonen. En één van de redenen om te verhuizen, is juist om dichterbij haar in de buurt te kunnen zijn. 

Hoe nu verder?

De grote vraag is natuurlijk: hoe gaat het nu verder met onze huizenjacht? En heel eerlijk, we weten het allebei even niet. De afstand tussen Vlaardingen en Amersfoort is eigenlijk nét te groot om dagelijks af te leggen. Binnenkort gaan we in elk geval een weekje ‘proefwonen’ bij mijn moeder om te onderzoeken hoe het voelt om elke dag zo’n stuk te moeten reizen voor je werk. En misschien kan mijn vriend wel één of twee dagen per week thuis werken? Of kan hij één keer in de week bij zijn ouders in het midden van het land slapen? Of gaan we toch ons blikveld verbreden en kijken naar woningen buiten Vlaardingen? Is Rotterdam misschien wél een optie? Of toch Utrecht of Amersfoort? De tijd zal het leren. Voorlopig hebben wij weer stof tot nadenken. 

Over Dewi van Deurzen

Dewi van Deurzen is freelance tekstschrijver en woont samen met haar vriend in een klein huurappartment in Utrecht. Ze willen nu graag een huis kopen. Ze neemt je mee op haar huizenjacht en deelt haar persoonlijke ervaringen over hun zoektocht op deze overspannen woningmarkt. 

“Vanwege de hoge huur en het gebrek aan ruimte zijn we op zoek naar een koophuis. Het liefst een huis met een tuin, waarin we een eigen moestuintje kunnen aanleggen. Bij voorkeur in de regio Rotterdam. Een hele uitdaging!”
Lees alle blogs van Dewi