In mijn vorige blog schreef ik hoe mijn vriend Bas en ik onze zoektocht naar een koophuis dit voorjaar startten. Vlak na dat besluit konden we ons geluk al snel beproeven; Open Huizen Dag stond voor de deur. Een van onze grote Funda-favorieten hier in Breda deed ook mee. In de knusse wijk Princenhage stond een sfeervolle tussenwoning te koop die al helemaal naar onze smaak was. De prachtige houten vloer, een lichte open keuken… Instapklaar en dat voor tweeënhalve ton. Ik kon niet wachten een kijkje te gaan nemen! 

'Met stomheid geslagen'

Toen we rond 12 uur ’s middags aan kwamen rijden bleken we echter niet de enigen met interesse. Auto’s in de straat stonden dubbel geparkeerd en in de voortuin stond een groepje kijkers al te wachten tot de geïnteresseerden binnen klaar waren. We konden achteraan in de rij aansluiten. Bas en ik waren met stomheid geslagen; zo’n grote opkomst voor eigenlijk maar een gewoon rijtjeshuis hadden we niet verwacht. Toen we even later aan de beurt waren, werden we rondgeleid door de moeder van het jonge stel dat het huis bewoonde. Hoewel de woning net zo mooi was als op de foto’s, was het al gauw duidelijk dat wij het wel konden vergeten: Onze gids fluisterde ons toe dat er die ochtend al verschillende biedingen ver boven de vraagprijs waren gedaan. Helaas pindakaas, op naar het volgende huis.
Susanne2.1

Verrassende eye-opener

Voor onze volgende bezichtiging moeten we een stukje rijden. Hoewel ik eerder vertelde dat we graag in Breda of Rotterdam zouden wonen, maakten we die dag toch een uitsapje naar Maasluis, de geboorteplaats van Bas. Maassluis is een karakteristiek plaatsje en ligt vlakbij Rotterdam waar we op dat moment niets voor ons konden vinden. In de oude binnenstad van Maasluis stond een schattig gevelpandje te koop. Dit huis was een stuk duurder, bijna 270.000 euro, maar heel karakteristiek. De blonde verkoopster leidt ons enthousiast rond. Met name het grote dakterras en de slaapkamer op zolder die niet onderdoet voor een hotelsuite spreken ons aan. Maar de andere kamers op de eerste verdieping, zijn een stuk krapper dan gedacht. ‘’Tja, dat ligt er natuurlijk maar net aan hoeveel kinderen jullie zouden willen’’, merkt de blondine luchtig op. ‘’Ehm… Weten wij veel’’, antwoorden we lachend. Maar eigenlijk heeft ze wel een punt. Die gesprekken horen dus ook bij het kopen van een huis. In de auto naar huis besluiten we voortaan op drie volwaardige slaapkamers te mikken.

Een goed begin is het halve werk

Hoewel we op beide huizen geen bod hebben uitgebracht, was die Open Huizen Dag wel een mooie kick-start van onze huizenjacht. We hadden na de bezichtigingen een beter beeld van wat we wel en niet zouden willen voor ons nieuwe huis. Ergens echt binnenlopen is een heel andere beleving dan urenlang scrollen op Funda. Bovendien is het laagdrempeliger dan een afspraak maken voor een bezichtiging, wat al snel met allerlei verwachtingen gepaard gaat. Wat mij betreft is de Open Huizen Dag dus zeker een aanrader om je goed te kunnen oriënteren aan het begin van je zoektocht.

Over Susanne de Bruin

Twee keer per maand schrijft Susanne de Bruin (25), freelance journalist uit Breda, over haar zoektocht naar een huis als starter op deze ontplofte woningmarkt.

"Je weet dat de concurrentie hoog is. Daardoor zijn we er elke dag wel mee bezig."

Lees alle blogs van Susanne