In mijn vorige blog vertelde ik over het huis met het gedateerde interieur en de lelijke leistenen vloer. Het huis met veel potentie maar waaraan ook zoveel moet gebeuren. Het huis dat we maar beter kunnen vergeten…

Bieden?

Verrassing, verrassing; dat laatste is dus niet gelukt. Sinds ik er geweest ben, is het huis met al zijn mankementen niet uit mijn gedachten geweest. Op vakantie praatten Bas en ik er veel over. Een huis dat al driekwart jaar te koop staat, daar wil men toch vanaf? Wie weet wat we nog van prijs kunnen afdingen. Hoe hoog zouden we bieden?

Bieden, op het eerste huis dat je bezichtigd hebt, is dat niet gek? Wij hadden dat eigenlijk nog helemaal niet zo verwacht. Toch zouden we hier een poging willen wagen. Want hoewel we zeker weten dat we het niet willen voor de vraagprijs, zouden we er voor een lager bedrag wel heel gelukkig mee zijn zodat we het nog naar onze zin kunnen maken.

Vooruit met de geit

Maar hoe weet je nou echt hoeveel je moet uittrekken om het huis ‘in orde’ te krijgen. Niet alleen op het oog, maar ook constructief. Als er verborgen gebreken zijn, is dat voor ons een factor die zeker invloed heeft op het bieden. Misschien zelfs een dealbreker. Om die reden besluiten Bas en ik een technische keuring te laten uitvoeren. Dat was best even een afweging. Zo’n keuring kost meer dan 300 euro en dat is toch veel geld als het op niets blijkt uit te draaien. Aan de andere kant kan het je ook voor veel ellende behoeden, dus vooruit met de geit.

Grondige inspectie

Binnen een paar dagen staat er een bouwkundige op de stoep. Hij groet ons met een stevige handdruk waarna hij opgewekt het huis inloopt. Die heeft er zin in. Om eerlijk te zijn, denk ik niet dat we een betere hadden kunnen treffen. Ik heb niet vaak iemand zo bedreven en enthousiast aan het werk gezien. En zo werd elke kamer, deur, raam, klink of kier grondig geïnspecteerd. Hij kroop zelfs op het dak en in de kruipruimte om daar alles goed te zien. En jawel, er werden genoeg gebreken aan het licht gebracht. Zo vond hij houtrot in de dakkapel en bleken de ramen meer dan 20 jaar oud. Ook was er warempel vloerverwarming aanwezig, waarover tijdens twee huisbezichtigingen met geen woord gerept was. Bewust, gokken wij, want hij bleek al jaren buiten gebruik. 

Susanne6.1

Hard huis

Toch was het eindoordeel van de vrolijke expert bepaald niet negatief. 'Het is een hard en degelijk huis in een leuke buurt', stelt hij, 'Ik begrijp wel dat jullie er niet teveel voor willen betalen hoor, maar ik zou niet te principieel handelen. Dat heb ik ook heel lang gedaan en daarom woon ik nog steeds in een huurhuis', bekend hij lachend. 'Als ik jullie was, zou ik ervoor gaan.'

Over Susanne de Bruin

Twee keer per maand schrijft Susanne de Bruin (25), freelance journalist uit Breda, over haar zoektocht naar een huis als starter op deze ontplofte woningmarkt.

'Je weet dat de concurrentie hoog is. Daardoor zijn we er elke dag wel mee bezig.'

Lees alle blogs van Susanne