Vast energiecontract en tussentijds toch hogere gastarieven
Verschillende energieleveranciers bieden vaste energiecontracten aan terwijl uit de kleine lettertjes blijkt dat zij de gastarieven toch tussentijds kunnen verhogen met opslagen. Zij moeten in de toekomst betalen voor klimaatmaatregelen en berekenen dit met tussentijdse prijsverhogingen door aan de consument. Vereniging Eigen Huis vindt dat consumenten vooraf moeten weten wat zij betalen bij een vast contract en ziet dat aanbiedingen niet meer goed vergelijkbaar zijn. De vereniging roept de Autoriteit Consument & Markt (ACM) op om in te grijpen.
Vanaf 2027 moeten energieleveranciers betalen voor het bijmengen van groen gas (bijmengverplichting) en vanaf 2028 ook voor de uitstoot van aardgas (ETS2). Naar verwachting zorgt dit voor een verhoging van de gasprijs. Sommige leveranciers hebben dit al verwerkt in de gastarieven die zij aanbieden. Maar een aantal leveranciers bieden meerjarige contracten aan met vaste tarieven, waarbij toch prijsverhogingen kunnen worden doorgevoerd. Dit blijkt uit onderzoek van keuze.nl, dat zij uitvoerde in overleg met Vereniging Eigen Huis. Zeker zes van de vijftien onderzochte leveranciers zeggen in hun voorwaarden dat de prijzen gedurende het contract door deze opslagen kunnen stijgen. Dit is niet altijd duidelijk voor consumenten op het moment dat zij een contract afsluiten. Consumenten denken dan een contract met vaste tarieven te hebben afgesproken, maar achteraf blijkt dat een mogelijke prijsverhoging in de voorwaarden staat.
Niet meer te vergelijken
Dat sommige energieleveranciers de toekomstige verhogingen al in de prijs verwerken en andere leveranciers met opslagen achteraf werken vergroot de onduidelijkheid. Cindy Kremer, algemeen directeur bij Vereniging Eigen Huis: “Op deze manier zijn energiecontracten moeilijk met elkaar te vergelijken. Terwijl consumenten moeten weten waar ze aan toe zijn, zeker bij een vast energiecontract.” Vereniging Eigen Huis roept de Autoriteit Consument & Markt dringend op de vergelijkbaarheid van contracten te waarborgen en om in te grijpen bij leveranciers die in hun aanbod niet duidelijk zijn over de tarieven.
