VvE in de rechtszaal: (Warmte)pompen of verzuipen
In 2022 koopt Koen na een bezichtiging zijn eerste eigen appartement in een moderne flat. Een spannende stap. Hij wordt automatisch lid van een vereniging: de Vereniging van Eigenaars...

Het dak van het gebouw hoort bij de gemeenschappelijke delen van de VvE. In de splitsingsakte staat duidelijk omschreven dat je hier geen veranderingen mag aanbrengen zonder toestemming van de VvE. Een regel die niet zomaar te negeren is als je flink wilt verduurzamen.
Koen droomt ervan om zijn woning klaar te maken voor de toekomst met een groene, energiezuinige warmtepomp. Het idee om zijn steentje bij te dragen aan een beter milieu en tegelijk te besparen op de energierekening, klinkt hem als muziek in de oren. In juni 2023 deelt hij zijn ambitie tijdens een vergadering: hij wil een warmtepomp op het dak plaatsen, inclusief een omkasting en een pijp voor de installatie. Maar de reactie laat niet lang op zich wachten… De VvE zegt dat het onderwerp nog niet op de agenda staat en dat ze er later over zullen praten. Koen wil niet wachten. Hij wil door en snel. Daarom besluit hij een paar maanden later de warmtepomp gewoon te laten installeren, inclusief de omkasting en pijpen.
Wanneer november aanbreekt, komt de kwestie eindelijk op de agenda van de VvE. Tijdens de stemmen valt het besluit als een donderslag bij heldere hemel: de meeste leden stemmen tegen. Slecht nieuws voor Koen dus. De VvE vindt dat grote besluiten over het gemeenschappelijke dak niet zomaar door één eigenaar mogen worden genomen, zeker niet zonder overleg. Verduurzaming is belangrijk, maar niet op eigen houtje, zo luidt het. Ze willen liever samen een plan maken, bijvoorbeeld voor zonnepanelen, en geen losse, wilde acties van individuele eigenaren toelaten. Anders ontstaat er chaos.
Koen is diep teleurgesteld. Hij heeft immers al flink geïnvesteerd en probeert nogmaals toestemming te krijgen. Maar ook in 2025 blijft de VvE bij hun standpunt: geen toestemming. De moed zakt hem in de schoenen en hij stapt naar de rechter. Daar stelt hij dat de VvE onredelijk handelt en dat hij de warmtepomp mag laten staan. Maar de rechter kijkt scherp en oordeelt dat Koen zich bewust was van de regels en dat hij zonder toestemming heeft gehandeld, wat een bewuste keuze was met een groot risico. In een gebouw met gemeenschappelijk eigendom gelden de regels. Besluiten nemen kost tijd, maar dat hoort erbij. Het argument dat anderen eerder dingen zonder toestemming hebben gedaan, houdt geen stand. De rechter beslist dat de warmtepomp en de pijpen verwijderd moeten worden en dat Koen ook nog eens ruim duizend euro aan proceskosten moet betalen.
Dit verhaal laat zien dat je in een appartementengebouw niet zomaar op eigen houtje beslissingen kunt nemen, ook niet als het om verduurzaming gaat. Over gemeenschappelijke gedeelten moet gezamenlijk worden besloten. Verduurzamen is mooi, maar moet op een verantwoorde manier gebeuren — in overleg en met toestemming. Wie toch op eigen houtje begint, kan voor hoge kosten komen te staan.
Dit voorbeeld is gebaseerd op de volgende uitspraak: ECLI:NL:RBGEL:2025:8027